معلمي عاليترين رابطه عاشق و معشوق

معلمي عاليترين رابطه عاشق و معشوق

 

به نام آنكه جان را فكرت آموخت

 

معلم گرامي سركار خانم/ جناب آقاي

معلمي؛ هنر عشق ورزيدن است و معلمي زيباترين نماد رابطه عاشق و معشوق.  معلمي؛ خواستگاه تجلي ذوب شدن در برابر شمع بي بديل معصوم است و معلمي نماد خلقت عاليترين مخلوق خالق.  معلمي؛ هنر است،‌ معلمي عشقي است ازلي تا نهايت ابديت.  معلمي؛ عشقي الهي است و تا خدا بوده و هست، ‌اسوه ، راهنما و معلم نيز بوده و هست.

از میان روابط انسانی، آنچه والاترین است، رابطه بین معلم و شاگرد است، و بهترین نوع این رابطه که سر شار از ادب و فروتنی است، در حکایت حضرت موسی و خضر تفسير شده است. آن جايي كه كلام ا... خضر را در جایگاه رفیع معلم و موسی را در مقام شاگرد تصوير مي نمايد: در آن حكايت چه زيبا شاگرد در خطاب به معلم خويش بيان مي دارد: از تو پیروی میکنم تا از آنچه به تو تعلیم داده شد و مایه رشد انسان است به من بیاموزانی. و خضر همي پاسخ دهد: تو هر گز هم پای من نمی توانی صبر کنی، چگونه شکیبایی خواهی کرد؟ شاگرد بی درنگ گوید اگر خدا بخواهد مرا شکیبا خواهی یافت و در هیچ کاری نافرمانی تو نمی کنم.

و از این رو است که نقش معلم را در جامعه، همچون نقش انبیاء می دانیم. چرا که معلم ایمان را بر لوح جان و ضمیرهای پاک حک میکند و ندای فطرت را به گوش همگان می رساند، سیاهی جهل را از دلها می زداید و زلال دانایی را در روان انسان جاری می سازد. کیست که نداند دغدغه معلم، چرخش حیات بشر، بر مدار ارزش و کرامت انسانی است.

آری معلمی هنر است، معلمی عشقی است الهی و آسمانی. صفحات تقويم در این آب خاک به لحاظ نامگذاری ایام به مناسبت های گوناگون، اختصاص داده شده که از جمله اين ارج گذاریها، نگارش گراميداشت معلم در روز12 اردیبهشت به مناسبت سالروز شهادت روحانی فرهیخته ای چون مرتضی مطهری است، مرور گذشته تاريخ بيانگر آن است كه هميشه معلم و دشمنان جهل و ناداني در تقابل با تاريكي و پليديها در مبارزه بوده اند. مرور و تورق ايام تاريخ مبين آن است كه همواره معلم در جوامع كمتر توسعه يافته و يا عقب مانده در اردوگاه مظلوم است و مغلوب. و در مقابل جهل و تاريكي در اردوگاه ظالم است و غالب،‌ در جوامع كمتر توسعه يافته يا عقب مانده معلم در قاعده هرم جامعه است و در جوامع توسعه يافته معلم در راس اداره امور جامعه و در والاترين مسند احترام. بي دليل نيست كه جوامع توسعه يافته حركتي رو به جلو دارند و جوامع عقب مانده حركتي رو به افول. چگونه ممكن است با شعار، شعور را توسعه داد.

اما وراي اين گراميداشتها، آنچه در حقايق روزمره جامعه مي گذرد حكايت دیگریست که امروزه مسئول تربيت نسل فردا، در شرايط معيشتي نامساعدي به سر مي برد.  

آري، معلمان نيازمند توجه بيشتري هستند تا بتوانند پرانرژي به جنگ دژخيم پليدي روند. چگونه مي توان از معلم خواست كه به دانش آموزش بياموزد كه در برابر فقر و ناداري مقاومت و شرف و حيثيتش را به حراج نگذارد. چندي پيش با خود مي انديشيدم كه اگر معلمان روشنگري مي كردند،‌ چه زيبا مي توانستند به دانش آموزان بياموزانند كه دلبندان، اجازه ندهيد عده اي غارتگر، فقر و ناداريتان را به رخ كشد و غرورتان را به بهاي ناچيزي بشكند. اجازه ندهيد دزدان شرف و مخالفان نظام، در انتخابات حيثيتتان را به تاراج برده و به كمتر بهايي آراء ارزشمند شما را به سرقت برده و تصاحب كنند و ...

ولي كمي تامل مرا به آتش كشيد كه چگونه مي توان گفت عزيزان دلبندم فكر دنيا و ماديات نباشيد و خرد و خردورزي، ‌دانش و دانش آموزي و صلابت پيشه سازيد. در حالي كه خود به سلامت زيسته ولي امروز فرزندش آرزوي داشتن اتاقي كوچك براي هم اتاقي با كتابهاي پدر را دارد. در حالي كه خود به صداقت رفتار نموده و اجازه نداده به شعورش توهين كنند ولي امروز تامين جهيزيه فرزند برايش روياست و قس عليهذا...

آري، دولتمردان و قانونگذاران ارجمند؛‌ زمانه، زمانه سختي است و روزگار، روزگار غريبي.‌ در فرا رسيدن بيماري فرزند و ناملايمات اقتصادي نه برادر برادر مي شناسد و نه دوست را مرحميست. بايد قبول كرد كه آباداني نيازمند آب است و تعالي نيازمند توجه. پس سوگند ياد كنيم كه در خلوت تفكر و تصميم گيري با آنان باشيم كه با ما بوده اند. يادمان باشد كه جامعه اي منتظر تصميمات و اقدامات ما هستند.

اميدوارم سال آينده و سالهاي بعد از آن، فقط به زبان كلام روزشان را تبريك نگفته بلكه معلمان از رفتار و اعمالمان گذشته متوجه شده باشند كه روزشان براي ما ميمون و مبارك است. معلم عزيزم روزت مبارك باد.